woensdag, 27 september 2017 17:19

Lyme patiënte wint rechtszaak tegen verzekeraar

Geschreven door
Beoordeel dit item
(8 stemmen)

Op 6 september 2017 heeft de rechter bepaald dat verzekeraar IZZ langdurige behandeling voor de ziekte van Lyme moet vergoeden. Dit is behalve voor Marleen Groeneveld, de patiënte in kwestie, ook voor anderen van groot belang. Want deze overwinning schept ook een juridisch precedent voor andere zaken. Niet alleen in Nederland, maar wellicht ook in andere landen.

Hieronder is de essentie van de uitspraak te lezen, zoals verteld door Marleen’s vader Danny. De reden om deze tekst hier opnieuw te plaatsen is dat het zo ook in het Engels kan worden vertaald.

“IZZ moet doen wat zij volgens de verzekeringsvoorwaarden behoort te doen. En dat is gewoon de rekeningen betalen van de ondergane consulten en behandeling.

En dit niet, zoals zij probeerde te doen, uit de aanvullende verzekering (met toepassing van het geldende maximum van in dit geval 500 euro) maar gewoon vanuit de basisverzekering.

Deze uitspraak had ik gehoopt en verwacht, maar het bleef toch spannend. Uiteraard zijn Marleen en ik met dit resultaat dik tevreden. Er bestaat nog wel een kans dat IZZ in hoger beroep gaat.

Belangrijke punten in het vonnis

Juridische uitspraken hebben veelal de eigenschap dat ze zich moeilijk laten lezen. Daarom vat ik hier de hoofdlijnen van het vonnis kort samen.

De rechter maakt gehakt van het hoofdargument van de verzekeraar dat de ondergane langdurige antibiotica behandeling niet voldoet aan de eisen van de stand van de wetenschap en de praktijk. Aan deze eis, waarmee door de verzekeraars veelvuldig wordt geschermd, wordt weldegelijk voldaan.

IZZ verwijst naar de CBO-richtlijnen die er van uit gaan dat een kortdurend antibiotica kuurtje voldoende is om de bacterie te doden. De rechter oordeelt dat een ruimere bril moet worden opgezet. Internationale opvattingen, kennis en ervaring moet worden meegewogen.

Met andere woorden, de stand van de wetenschap is ruimer dan het geheel aan opvattingen onder het beperkt aantal artsen en specialisten dat zich in klein Nederland met de diagnose en behandeling van Lyme bezig houdt.

Omdat eerdere kortdurende behandelingen met antibiotica door medisch specialisten onvoldoende resultaat hadden is Marleen na verwijzing door haar huisarts uitgeweken naar de Walborg kliniek. De behandeling aldaar is uitgevoerd door dr. Kingma van de Walborg Kliniek.

Ondanks dat IZZ aanvoert dat Kingma als basisarts niet kan worden aangemerkt als zorgaanbieder in de zin van de verzekeringsvoorwaarden (dit wordt door de rechter in het vonnis niet weerlegt), oordeelt de kantonrechter dat Marleen zich in redelijkheid tot hem heeft kunnen wenden.

Anders zou zij voor behandeling naar het buitenland moeten uitwijken, hetgeen door de rechter onwenselijk wordt geacht.

De rechter vindt ook dat IZZ geen beroep kan doen op het feit dat Walborg niet een gecontracteerde zorgaanbieder is, omdat IZZ voor deze zorg in het geheel geen zorgaanbieder heeft gecontracteerd.

Zie verder de volledige tekst van het vonnis, dat vermoedelijk over enige tijd ook zal worden gepubliceerd op rechtspraak.nl.

Waarschuwing tegen te hoge verwachtingen

Voor wie de uitspraak in de “zaak Marleen” wil aangrijpen om zelf een juridisch traject tegen de eigen verzekeraar te beginnen, zijn twee waarschuwingen op zijn plaats:

De kantonrechter heeft Marleen gelijk gegeven, maar de mogelijkheid bestaat altijd dat IZZ tegen deze uitspraak in beroep gaat. Uiteraard hopen wij van niet, maar indien daartoe gedwongen zullen wij met vertrouwen ook die juridische slag aan gaan.

Aangezien hoger beroep toch een tandje moeilijker is, rekenen wij wel op ondersteuning vanuit de Nederlandse Vereniging van Lyme Patiënten (NVLP). Hierover is met de vereniging al contact geweest.

Geen enkel geval is gelijk. Het kan dus zo maar, dat als jouw situatie op 1 puntje iets afwijkt, dat dan de beslissing van de rechter anders en mogelijk geheel in jouw nadeel uitvalt. Reken je dus niet al te snel rijk!

Advies aan Lyme–patiënten met een onwillige verzekeraar

Iedereen die een onwillige verzekeraar heeft en mede op basis van de “zaak Marleen” gaat proberen zijn gelijk te krijgen, wens ik veel succes. Uiteraard moet je eerst een klachtenbrief schrijven, opdat de verzekeraar wordt gedwongen om zijn argumenten om jou niet te hoeven betalen vast te leggen.

Het is te adviseren om daarna, je geschil eerst aan de geschillencommissie (SKGZ) voor te leggen, zoals ook wij hebben gedaan. Deze commissie zal dan voor jou gaan bemiddelen. Wellicht hebben zij wel succes en hoef je dan niet naar de rechter.

Als bemiddeling niet leidt tot een oplossing, dan is het ook mogelijk om de commissie in het geschil een bindende uitspraak (arbitrage) te laten doen. Pas daarmee op, omdat voor zo’n arbitraal vonnis geen hoger beroep meer mogelijk is. Wij hebben deze tweede stap dus welbewust overgeslagen.”

Bronartikel door Danny Groeneveld op de blog Lyme leven van Marleen. 

Aanvullend perspectief vanuit On Lyme

Sinds 7 juni 2017 is iedere poging van organisaties om patiënten de toegang tot zorg te verhinderen bij de Verenigde Naties aangemerkt als schending van fundamentele mensenrechten. Bij de Wereld Gezondheid Organisatie WHO is dit vastgelegd in het AAAQ-raamwerk: de ‘Availability, Accessibility, Acceptability & Quality of Care’.

In haar getuigenis van de speciale rapporteur van de VN, merkt bioethicist Diane O’Leary, van het Kennedy Institute of Ethics aan de Georgetown University, op dat wereldwijde gezondheidsorganisaties duidelijke ethische verplichtingen hebben. Dit geldt vanzelfsprekend ook voor verzekeraars. 

"In het kader van wetenschappelijk debat over de biologische oorsprong van chronische Lyme, zijn beleidsmakers verplicht het recht op gezondheid pro-actief te beschermen." Ethisch gezien is het niet mogelijk om het risico te beperken dat de toegang geeft tot medische zorg voor chronische Lyme patiënten, verklaarde O'Leary.

Net zoals de rechter in deze zaak van Marleen ook besliste, is de arbitraire keuze om Lyme niet langer dan een aantal weken te behandelen - ongeacht patient-response - niet in lijn met de huidige stand van de wetenschap.

Dit is maart 2017 door de Ad Hoc Committee for Health Equity in ICD11 Borreliose Codes onderbouwd in een rapport met ruim 260 referenties naar ‘peer-reviewed’ wetenschappelijke onderzoeken over persisterende infectie, overdracht via zwangerschap en de vele ernstige aandoeningen die gevolg zijn van een Lyme Borrelia infectie.

Deze invalshoek en informatie kunnen in volgende rechtszaken wellicht bruikbaar zijn voor advocaten.

Over deze On Lyme blog

Wij richten ons op het vertellen en verspreiden van verhalen die ertoe doen. U kan zich aanmelden voor de On Lyme Nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van nieuwe publicaties.

Als u ons werk wilt ondersteunen, wordt uw donatie zeer gewaardeerd. 

Wilt u dit artikel ook 'liken', beoordelen en delen, zodat meer mensen deze informatie te zien krijgen? 

Lees 2514 keer Laatst aangepast op zaterdag, 30 september 2017 13:13
Huib

Huib Kraaijeveld

Initiator On Lyme Foundation