vrijdag, 03 maart 2017 16:45

Persbericht: Lyme patiënten krijgen geen zorg en vergoeding door ontbrekende codes

Geschreven door
Beoordeel dit item
(5 stemmen)

Aangevlogen door een eend? Verbrand omdat uw waterski's in brand vlogen? Heeft u een bizar uiterlijk? Gelukkig heeft de Wereldgezondheidsorganisatie WHO meer dan 68.000 diagnostische codes om deze en duizenden andere aandoeningen te diagnosticeren. Alhoewel, waar een eend of een botsing met een ruimtevaartuig wel leidt tot gezondheidszorg, is dit bij een tekebeet de ziekte van Lyme niet het geval.

Wanneer uw arts het juiste vakje aanvinkt bij de lijst van deze diagnostische codes, verloopt declaratie bij verzekeringen vlot, wordt u opgenomen in de statistieken en is de data beschikbaar voor medisch en volksgezondheidsonderzoek. Dit bepaalt de koers van het beleid van de gezondheidszorg, geeft accurate informatie over sterfteaantallen en het bespaart veel belastinggeld.

Maar het kan vreselijk mis gaan, als accurate diagnostische codes niet aanwezig zijn. Veel symptomen en complicaties van de ziekte van Lyme zijn niet aanwezig in de huidige diagnostische codes. Een voorbeeld is dr Neil Spector, een gerenomeerd kankeronderzoeker aan Duke Universiteit School of Medicine, die bijna dood ging nadat de ziekte van Lyme zijn hart ernstig verzwakte.

Omdat zijn klachten niet ‘in het pakket’ van de ICD10 codes paste, werd de koppeling met Lyme niet gelegd. Dit leidde tot een levensreddende harttransplantatie; twaalf jaar na zijn tekenbeet.

De ziekte van Lyme is niet zeldzaam. Meer dan 300.000 nieuwe Lyme gevallen worden per jaar vermeld door de CDC, alleen al in de VS.

Het komt zes keer vaker voor dan HIV / aids en twee keer zo vaak als borstkanker. Wanneer de juiste diagnostische codes ontbreken, wordt zorg vaak onthouden en niet geregistreerd. Dit leidt tot levensbedreigende en invaliderende ziekten. Patiënten worden onzichtbaar voor het medische systeem en voor hen die leiding geven aan de gezondheidszorg. 

Zonder diagnostische codes worden artsen gehinderd in hun vermogen om goed voor hun patiënten te zorgen, waardoor voor velen de weg afgesneden wordt naar passende behandeling en vergoeding door de verzekering. Dit leidt tot grote persoonlijke ontberingen, pijn, invaliditeit en kosten.

Maar dit kan snel veranderen. Het Global Network on Institutional Discrimination heeft onlangs contact gehad met dr. Ian Smith van de Wereld Gezondheid Organisatie (WHO) om een ​​vergadering te hebben met als doel de diagnostische codes van de ziekte van Lyme te verbeteren. 

Jenna Luché-Thayer, directeur van het Global Network on Institutional Discrimination, heeft er alle vertrouwen in dat de WHO zich zal houden aan hun eigen beleid en procedures, die betrokkenheid van stakeholders waarborgen.

Om het doel van de WHO tot gelijkwaardige toegang tot gezondheidszorg te ondersteunen, hebben medische en wetenschappelijke experts van over de hele wereld zich aangesloten bij Luché-Thayer, om codes te ontwikkelen die de vele ernstige complicaties van de ziekte van Lyme omvatten. Deze groep heet het Ad Hoc Committee for Health Equity in ICD11 Borreliosis Codes.

Netwerken van Lyme-patiënten over de hele wereld ondersteunen dit initiatief. Want met nieuwe, accurate codes kan degene die “gebeten is door een teek" binnenkort dezelfde zorg krijgen als zij die “aangevlogen zijn door een eend”. Als medische condities voor gelijkwaardige behandeling. 

Lees 2808 keer Laatst aangepast op maandag, 06 maart 2017 09:47
Huib

Huib Kraaijeveld

Initiator On Lyme Foundation