zondag, 29 juni 2014 02:00

Roos' gevoel bij Lyme

Geschreven door
Beoordeel dit item
(5 stemmen)
There is no translation available.

Deze noodkreet kregen wij van Roos, uit Groningen. Roos is nu 23 jaar en wil meer van haar leven. Een noodkreet recht in het hart.

"Ik voel me een loser, een mislukking, een verknald geval.
Als er geen uitzicht is op beter, of beter: als er uitzicht is op terugval, wat heb ik dan te hopen?
Hoe reëel is hopen?
Hoeveel voldoening haalt een jong levenslustig iemand uit een leven als een 80 jarige?
Zal ik de rest van mijn leven allert moeten blijven op mijn immuunsysteem?
Omdat ik altijd drager ben van Lyme.
Omdat de Lyme in mijn gewrichten zit, het chronisch is. Zal ik altijd weer belaagd kunnen worden?
Ook als ik beter ben, weer meer kan en werk heb, dat het even hard terug of harder terug kan komen? JA
Hoe waardevol is mijn leven met deze wetenschap? En dit in combinatie met zo weinig begrip en erkenning? En onvoldoende energie en zin om te vechten...
Hoe waardevol zou jij je leven vinden? Dag in dag uit in bed liggen. Elke dag geconfronteerd te worden met je zieke lijf. Hoe graag zou jij nog willen leven?
Hoeveel plezier zou jij kunnen halen uit alles nog een beetje doen? Hoeveel zou je winnen? Door zoveel te verliezen? Hoe zou jij je voelen?
Hoe zou jij over jezelf, je lichaam, je leven, de zin denken?
Hoe zou jij met de fysieke pijn en onzekerheid omgaan?
Hoe hard zou jij weg willen voor dit veel te vroeg oud worden?
Hoe hard hoe hard, zou jij rennen?

Hoe boos zou jij zijn als je vriendin 3 jaar lang onder je ogen is gemisgediagnosticeerd en daardoor veel te veel extra lijd en heeft geleden. Door te weinig kennis en begrip over de Ziekte van Lyme en de onwetendheid over wetenschap hoeveel deze ziekte kapot maakt in je lijf en je leven.

Hoe zou jij je voelen als niemand werkelijk begrijpt wat je doormaakt. Simpelweg omdat niemand jou is. Juist dat maakt dat alleen ik dit kan en mag schrijven. Want dit gaat over MIJ.

Over de schrik van het ziek zijn.

Over de schrik van leven in een door ziekte overgenomen lijf.

Over de schrik van het zien aftakelen van je naaste. Over de schrik van het kwijtraken van je conditie en levenszin.

&

Over de moed om te vloeken, tieren, zeuren, klieren, lachen, gieren, brullen, huilen, los gaan en het gewoon allemaal niet meer weten en zien (en dus hulp, erkenning krijgen en verzorgd worden).

Deze hulpkreten willen gehoord worden. Lyme patiënten willen gezien worden, hoe onzichtbaar de ziekte zich ook manifesteerd. Dit is geen leven, er moet iets groots veranderen voor deze ziekte epedemie. Dat kunnen we door ons te laten horen en zien en zo krachten te bundelen.
Deel, schrijf, contact; er is hoop als we durven te openen in de pijn en om hulp vragen in de wanhoop.
Dank voor het lezen.

x Roos

Lees 3013 keer Laatst aangepast op maandag, 30 november 2015 19:36
Huib

Huib Kraaijeveld

Initiator On Lyme Foundation