Thursday, 11 February 2016 09:30

The Lyme Whisperer; a Shamanistic journey (part 1)

Written by
Rate this item
(2 votes)

Lyme als Shamanistische reis. Een drieluik van Francisca, speciaal geschreven voor de On Lyme Blog. 

"Er zijn slechts twee manieren zijn om je leven te leven: doen alsof niets een wonder is, en doen alsof alles een wonder is.' Albert Einstein

Wie en waar was ik toen het gebeurde?

Het was 2013. Mijn kinderen zaten in de brugklas van de Middelbare school.

Dit betekende voor mij als alleenstaande moeder van een tweeling meer vrijheid om van het leven te genieten. Dat deed ik dan ook volop. Net 40 geworden, een leuke vriend, en plannen voor de toekomst om het roer om te gooien.

Ik was bijna 10 jaar ZZP-er geweest. Ik was programmamaker, regisseur, producent, video kunstenaar en VJ. Maar ik kon me niet goed meer vinden in mijn werk en opdrachten en klanten vielen weg.

In februari 2013 kreeg ik het eerst weer een echte betaalde baan. Ik had collega’s, kantoormeubelen, en alles erop en eraan.

Het was een baan die paste bij de bewustzijnsverandering waarin ik zat. Zingeving stond bovenaan mijn lijstje maar helaas ook geld verdienen. Ik had het als ZZP-er en alleenstaande ouder zonder alimentatie financieel erg zwaar gehad. Deze betaalde baan was mijn financiële redding.

Ik wist nog niet hoe, maar ik wilde graag uit de Matrix stappen. Niet meer meerennen in de ratrace, maar bezinnen, voelen en zijn. Ik wist dat ik één doel had en dat was te zijn als mijn ziel, maar dan op aarde en niet in de hemel.

Hoe? Ik had geen idee. In het Sjamanisme vond ik veel raakvlakken en ontstond de ruimte in mij om steeds meer van mijn zielsessentie toe te laten in het leven. Ik opende mijn hart en durfde te gaan zingen en ik leerde om met energie te werken.

Het was een tijd vol spannende positieve veranderingen en toen gebeurde het.

Ziek

Ik werd 2x gebeten door een besmette Teek.

Ik was er nogal laat bij omdat de eerste kring ontstond op een door de zon gebruind stukje huid op mijn arm. Ik zag pas iets roods, toen de rode kring uitdijde op een minder bruin stuk van mijn arm.

Ik voelde me niet ziek, maar ging wel naar de huisarts. Ik zou namelijk binnen twee weken alleen afreizen naar Ecuador voor een sjamanistisch ritueel en had hier al jaren naar uitgekeken.

Ik wilde uiteraard niet dat het ene het andere in de weg zou staan.

Volgens mijn huisarts was het geen EM, want "deze zagen er heel anders uit ". Hij ging zijn mening aan mij verduidelijken door samen met mij op google images te kijken naar voorbeelden. Ik was het niet met hem eens toen we de vele plaatjes vergeleken met mijn arm, en hij ging akkoord met een bloedtest.

De uitslag van de bloedtest zou hij aan mij mailen zodat ik in Ecuador wist wat te doen. Antibiotica zijn in dat soort landen vrij verkrijgbaar dus ik zou het zo kunnen kopen als het nodig bleek te zijn.

In de mail met het slechte nieuws -de Borrelia bacterie was in mijn bloed aangetroffen- liet hij weten dat er niets aan de hand was en ik me geen zorgen hoefde te maken. Met een AB kuur van 2 weken zou het weg zijn. (Dit was augustus 2013, en de richtlijnen van het CBO gaven dit geloof ik ook zo aan.)

Hij raadde mij aan om voor Amoxicilline te kiezen als ik veel in de zon zou lopen, en voor Doxycycline als dat niet zo was. Ik zat in Ecuador. Het dak van de wereld. Ik koos voor Amoxicilline en vertrouwde volledig op wat mijn huisarts zei.

Ik wist eigenlijk ook niet zoveel van Lyme. Alleen dat het van een teek kwam en dat je er ziek van kon worden. Niet dat het een slopende ziekte is waar je heel makkelijk aan kan komen en waarschijnlijk nooit meer van af komt.

Nadat ik 10 dagen aan het zuiveringsritueel had meegedaan bij de indianen in de Upper Amazone, slikte ik met tegenzin 2 weken Amoxicilline. Inmiddels was er op mijn been ook een kring ontstaan.

Ik werd heel erg ziek van de antibiotica en ik stopte na 12 dagen. Ik was al backpackend een stripje pillen kwijt geraakt en ik dacht dat alles toch wel dood zou zijn.

Ik kwam terug van mijn bijzondere reis. Ik straalde en voelde me opgeladen en herboren. Tot ik weer aan het werk ging en mijn dagelijkse zaken oppakte.

Ik viel op mijn werk in slaap. Ik ging met smoesjes thuis werken om te kunnen slapen en dan ‘s avonds maar wat te doen. Werd ‘s morgens misselijk wakker met migraine en voelde me slap en ziek. Alsof er een vrachtwagen over me heen was gereden.

Mijn lymfeklieren zwollen op, ik kreeg gekke plekken in mijn mond, mijn ogen brandden en ik moest een bril laten aanmeten .

Ondertussen merkte ik aan mijn lichaam dat het in continue stress verkeerde, terwijl er met mij geestelijk niets aan de hand was. Als ik buiten was in de natuur ging dat gevoel in mijn lichaam weg. Nu weet ik dat ik last had van elektro smog en de Wi-Fi in huis. Mijn nek ging verkrampen en ik bleek zomaar vervoegd artrose met vergroeiingen in mijn nekwervels te hebben. Nooit eerder last van gehad.

Ik belde mijn huisarts om te vragen of dit alles met Lyme te maken kon hebben. Ik vroeg hem of de AB misschien niet had gewerkt en ik toch ziek was geworden door de besmetting.

Hij drukte mij op het hart dat dit niet het geval was. Dat alles dood was, en ik niet de ziekte van Lyme kon hebben.  "Echt niet?".... "Zeker weten" zei hij!

Ik ontwikkelde dus op mijn dooie akkertje chronische Lyme en werd zieker en zieker.

En toen begon mijn echte sjamanistische reis. 

Read 2537 times Last modified on Monday, 15 February 2016 17:38
Huib

Huib Kraaijeveld

Initiator On Lyme Foundation