Thursday, 07 January 2016 17:48

Do you really want to know?

Written by
Rate this item
(2 votes)

Je kan het niemand kwalijk nemen dat men niet weet, begrijpt of kent wat je voelt. Ik kan mezelf nauwelijks voorstellen hoe het meer dan vijf jaar geleden was, toen ik nog helemaal (voor mijn gevoel) gezond was. 

Hoe het was om zonder pijn en extreme vermoeidheid te leven, letterlijk uit bed te springen en gewoon doen wat ik wilde en moest doen. Hoe kan een volledig gezond iemand zich dan voorstellen hoe ik me dagelijks voel? Men ziet aan de buitenkant niets en zien je dingen doen waardoor men vaak met het vooroordeel komt dat het “allemaal wel mee zal vallen”.

Maar dingen doen en er “goed” uitzien betekent niet per definitie dat je je fantastisch voelt en alles je gemakkelijk af gaat.

Neem nou het stofzuigen… Een schoon en opgeruimd huis staat bij mij hoog in het vaandel en met twee katten, die verharen en voortdurend in en uit lopen, moet er nou eenmaal vaak gestofzuigd worden. Ik doe dat dan ook, maar of dat zo eenvoudig is?

Nee, het is een hele opgave. Kijk, mensen die het niet wíllen begrijpen, zúllen het ook nooit begrijpen. Maar wil je het echt weten? Wil je echt weten hoe ik mij dagelijks voel? Dan heb ik wat voor jou bedacht! Ga eens een rondje stofzuigen zoals ík dat moet doen.

Wat heb je nodig?

1 slaappil

1 rol duct tape

8 halve bakstenen

1 rugtas

1 rol gerafeld touw

4 dikke sokken

8 ijsblokjes

1 scherp mes

1 hamer

1 elektrische tandenborstel

Hoe ga je te werk?

Dag 1: doe iets heel intensiefs, wat je normaal gesproken nooit doet. Heel lang keihard fietsen of hardlopen bijvoorbeeld.

Dag 2: herhaal je activiteit van dag 1.

Dag 3: nu begint het echte werk. Let op: voor dit onderdeel moet je met twee personen zijn. Als het goed is heb je nu heel veel spierpijn, dat is goed, dat heb ik namelijk ook. Bepaal nu een tijdstip waarop je wilt gaan stofzuigen en neem een uur van te voren een slaappil in.

Maarrr, denk eraan: niet gaan slapen!! Voor je gaat stofzuigen pak je de halve bakstenen en de rol duct tape. Bind een baksteen om je rechter- en linkerknie met behulp van de duct tape. Ja, dit is zwaar en ja, dit voelt strak aan, dat is de bedoeling. Doe het zelfde bij je rechter- en linkerelleboog. Je hebt nu nog 4 halve bakstenen over, die stop je in de rugtas. Doe de rugtas op je rug en zorg ervoor dat het gewicht op je onderrug terecht komt.

Pak nu de rol touw. Zorg dat het touw veel rafels heeft. Bind verschillende delen van je rechterbeen en rechterarm af met het touw, niet te strak maar wel strak genoeg. Je moet het gevoel krijgen dat je been en arm “slapen”. Dan heb je het juiste gevoel te pakken, de rafels simuleren kriebels die ik ook voel.

Vervolgens haal je de ijsblokjes uit de vriezer. Verdeel de ijsblokjes over twee sokken. Doe de sokken aan. Koud hè? Mooi, dat klopt ook. Ik heb ook altijd steenkoude voeten. Doe het extra paar sokken er over aan, deze zorgen ervoor dat je nog minder oppervlaktegevoel hebt. Hoe dikker de sokken hoe beter.

Zo, dat was de voorbereiding. Hoewel ik met dit alles wakker wordt kost het mij ook veel moeite om te beginnen met een activiteit dus het komt wel weer redelijk overeen. Als het goed is voel je je moe, heb je veel spierpijn en zware, pijnlijke ellebogen en knieën, heb je een zware last op je rug, voelt je rechterarm en –been doof en prikkelend, heb je ijskoude voeten en is je oppervlaktegevoel redelijk verstoort.

Ja? Oké, ga maar stofzuigen.

Taak voor persoon 2: geef heel af en toe en heel onverwachts een klein duwtje aan persoon 1, zodat hij even uit evenwicht raakt. Maakt persoon 1 een overdreven gestrekte houding naar je zin? Pak dan het mes.

Let op! Er hoeven geen gewonden te vallen maar geef een klein prikje in een knie, de onderrug of de heupen. Oké, stofzuig zolang je dat vol kan houden, niet langer, je moet jezelf niet tot het uiterste drijven. Ik kan dat ook niet want dan is mijn dag na het stofzuigen gewoon al klaar.

Ik gok dat je het een minuut of tien volhoudt. Geen probleem, ga even zitten en neem je rust. Maar wacht! Niet zomaar! Pak de elektrische tandenborstel die goed opgeladen dient te zijn en houdt deze in je rechterhand en zet ‘m aan. Voel je de trillingen?

Persoon 2 moet nu ook opletten: pak de hamer en tik (niet al te hardhandig) op de scheenbenen van persoon 1, van boven naar beneden en van beneden naar boven. Je bent nog lang niet klaar, ook al ben je zo moe en heb je al die last bij je, je moet de kamer wel klaar stofzuigen. Dus hup! Niet te lang blijven zitten.

Herhaal de stappen inspanning-rust tot je klaar bent met de kamer stofzuigen. Let ook op je houding. Ik weet het, je bent geneigd om je rug te “bollen” zodat het gewicht op je rug minder belastend is. Een bolle rug is voor mij ook enorm ontspannend maar beslist geen goede houding dus: niet doen! Je wil misschien een beetje gaan zwalken omdat goede stappen zetten zwaar is voor je knieën, ook niet doen. Juiste kniebewegingen zijn ontzettend belangrijk.

Krijg je nu een klein beetje een idee van wat ik voel?

Ik beschrijf hier een goede dag, op een hele slechte dag kan je nog twee slaappillen extra innemen, maak van die halve bakstenen maar hele bakstenen en pak een klopboormachine in plaats van een elektrische tandenborstel. Die dagen zijn er namelijk ook en alle gradaties daartussen.

Dus: ja! Natuurlijk kan ik stofzuigen, de auto wassen, het bed verschonen, koken, de stad in en een boodschap halen. Maar dat gaat letterlijk met pijn en moeite. En nee, dat is niet aan de buitenkant te zien.

De bakstenen, het touw, de ijsblokken, dikke sokken enzovoorts zijn intern en onzichtbaar. En die houden mij niet tegen dingen te ondernemen ook al kan ik daardoor minder dingen doen of kost het me heel veel moeite. Wat ik zelf kan, doe ik ook. Voor mij is stofzuigen een moeilijke puzzel oplossen, de stad in gaan een marathon lopen én winnen en de auto wassen een wereldprestatie.

Ik haal hier ontzettend veel voldoening uit, ook al is het herhaaldelijk en zwaar. Natuurlijk vind ik het fijn als eens iemand zegt ‘ik doe dat wel even voor jou’. Want ja, voor een gezond persoon is het inderdaad een klusje waar “even” aan de orde is.

Bij mij is niks “even”, het is een hele onderneming. Als iemand dat een keertje op kan vangen scheelt dat voor mij enorm veel. Maar wat ik (nog) zelf kan, wil ik ook zoveel mogelijk graag zelf doen.

Er wordt wel eens gezegd; ‘luister goed naar je lichaam’. Maar als ik écht naar mijn lichaam zou luisteren dan zou ik een halve dag op bed liggen en de andere helft onder een warme douche doorbrengen. Dat geeft het minste last en houdt de pijn minimaal.

Maar geeft mij dat ook voldoening?

Quinta (26)

Oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Onzichtbaar Ziek. Met toestemming van Quinta hier overgenomen. 

Read 2131 times Last modified on Thursday, 07 January 2016 17:58
Huib

Huib Kraaijeveld

Initiator On Lyme Foundation